ManfredEngel’e göre, Rilke, bu şiirlerde duyargasını artık kendi iç derinliklerinden fazla, dış dünyanın düzeyine yöneltmektedir. Özelikle ikinci basımla yaratısında orta süreci açan Rilke, bu şiirlerde şeylere daha yoğun ve dikkatli bakarak, yeni anlamlar kazandırıyor. Bunun için şiirsel Ben, evin koruyucu dört duvarlarından dışarıya çıkar. Bu insana sırt dönmek anlamına gelmiyor. Rilke her döneminde insan üzerine özenle yoğunlaşır. Ama yalnız insandan doğaya ve yaşama bir yöneliş söz konusudur. Yine Engel’in ifadesiyle, şiirde ve sanatta sanki koşul haline gelmiş güzel karşısında tereddütlere düşmeye başlar. Tanıtım Metni

🎁 Abone olanların ilk kitap alışverişinde %10 indirim!